اختصاصی

  • 9 فیلم مهم جشنواره لندن 2017

    شکل آب (The Shape of Water) برنده شیر طلایی جشنواره ونیز که تجربه حیرت انگیز دیگری است از گیلرمو دل تورو، فیلمساز مکزیکی که با فیلم "هزارتوی پن" شهره خاص و عام شد؛ ادامه همان دنیای دیوانه وار با داستانی باورنکردنی (عاشق شدن یک زن بر یک هیولا) که آنقدر شاعرانه و لطیف روایت می‌شود که همه باورش می‌کنیم و با شخصیت‌های فیل...
  • مانیفست سینمایی لوئیس بونوئل

    1- در هیچ­ یک از هنرهای سنتی چنین شکاف عمیقی میان امکانات و واقعیات آنگونه که در سینما هست، وجود ندارد. فیلم­ها مستقیماً بر تماشاچی عمل می­ کنند؛ به او اشخاص و اشیاء عینی عرضه می­ کنند؛ به واسطه­ ی سکوت و تاریکی او را از جوِ روانیِ معمول جدا می­­ کنند. به همین خاطر سینما شاید بیش از هر هنر دیگری قا...

  نمایشگاه نقاشی های سهیلا طیبی

نمایشگاهی از آثار مارسل استرنبرگ؛ عکاس پرتره‌ی فراموش شده

 

 

مارسل استرنبرگ Marcel Sternberger از اشخاصی همچون زیگموند فروید، فریدا کالو، دیگو ریورا، آلبرت انیشتین و برنارد شاو عکاسی کرد. اساس تصویر رییس جمهور فرانکلین رزولت بر سکه ده سنتی از پرتره‌ای بود که استنبرگ آن را گرفت؛ با این وجود نام این عکاس به فراموشی سپرده شد. تا زمانی که عکاس جوانی به نام جیکوب لوونتیل که فروشنده کتاب‌های قدیمی بود، نام این عکاس را دوباره احیا کرد.


وی در نمایشگاه جدیدی با عنوان «پرتره‌های مارسل استرنبرگ: تندیسی از قرن بیستم» در PRPH کتاب‌های نیویورک به نمایش گذاشت، این عکاس تازه شناخته شده را به همگان شناساند. در این نمایشگاه ۲۱ عکس از عکس‌هایی که تابه حال دیده نشده بودند در معرض دید عموم قرار گرفت.

 

به گفته‌ی لوونتیل در بیانیه‌اش: «از زمان مرگ وی در سال ۱۹۵۶، کارهایش از دید عموم به‌ دور مانده بود.»

 

پرتره‌های مارسل استرنبرگ نقطه عطفی در تاریخ عکاسی بوده است، و ما مفتخریم داستان جالب توجه وی را برای نسل جدید دوستدارانش بازگو کنیم.


استرتبرک در سال ۱۸۹۹ متولد شد. وی به علت ملیت مجارستانی‌اش و دیدگاه‌های نازیسم بر ضد یهودیت مجبور شد فرار کند. او و همسرش الس، در سال ۱۹۳۳، در جایی خارج از کشورشان توسط گشتاپو دستگیر شدند. سپس پس از رهایی به آنورپ نقل مکان کردند، جایی که وی عکاس ویژه‌ی خانواده سلطنتی بلژیکی شد.


همچنان که جنگ اروپا را احاطه کرده بود، استرنبرگ پیش از مهاجرتش به امریکا به لندن رفت، جایی که داوطلب شد تا پرتره رسمی فرانکلین روزولت را بگیرد. به گفته‌ی لوونتیل: «در دوران اوجش، رهبران برجسته و افراد سرشناس او را بهه عنوان عکاس پرتره شاخصی در دوران خود نامیدند.»

 

درباره نویسنده :
نام نویسنده: تحریریه آکادمی هنر

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مطالب مرتبط

تحلیل سینما

تحلیل ادبی