اختصاصی

گفت و گو

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.50 (1 رای)

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 30 نقل قول تُند فیلمسازان درباره‌ی فیلمسازان دیگر [بخش دوم]
    16. کوین اسمیت درباره‌ی پل توماس اندرسون(بخصوص فیلم مگنولیا): "من دوباره هرگز دوباره آن را نمی‌بینم. البته تصمیم گرفته‌ام که آن را همیشه روی میز کارم داشته باشم. آن هم به عنوان یادآوری برای خودم. یادآوری برای اینکه هرگز چیزی شبیه به آن نسازم"____________________ ادامه مطلب: 30 نقل قول تُند فیلمسازان درباره‌ی فیلمسازان دیگر [بخش دوم] اضافه کردن دیدگاه جدید
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.50 (1 رای)

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 30 نقل قول تُند فیلمسازان درباره‌ی آثار فیلمسازان دیگر [بخش اول]
    1.فرانسوا تروفو درباره‌ی میکل آنجلو آنتونیونی: آنتونیونی تنها فیلمساز مهم جهان است که درباره‌اش چیز خوبی برای گفتن ندارم. او مرا کسل می‌کند. او بی‌اندازه ملال‌آور است.____________________ ادامه مطلب: 30 نقل قول تُند فیلمسازان درباره‌ی آثار فیلمسازان دیگر [بخش اول] اضافه کردن دیدگاه جدید
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.50 (2 رای)

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
5 چیزی که ما بعد از نشست مطبوعاتی بازیگران «سگ‌های انباری» در جشنواره‌ی ترابیکا درباره‌ی فیلم فهمیدیم
      «سگ‌های انباری» اولین ساخته‌ی کوئنتین تارانتینو چند روز پیش در بخش ویژه‌ای از 25‌اُمین جشنواره فیلم ترابیکا برای عموم اکران شد. در این جلسه تارانتینو به همراه بازیگران فیلم حضور داشتند و فیلم را در کنار مخاطبان بی‌شماری که برای مرور شاهکار آقای تارانتینو جمع شده بودند، دیدند. آقای سفید(هاروی کایتل)، آقای نارنجی (تیم راث)، آقای صورتی (استیو بوشمی)، آقای بلوند (مایکل مدسن) و آقای قهوه ای (ک
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.50 (1 رای)

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
سینما نوو از زبان گلوبر روشا
    سینما نوو (به انگلیسی: Cinema Novo) جنبشی در سینمای برزیل بود که در دهه‌های پنجاه و شصت در سینمای برزیل پا گرفت. فیلمسازانی چون گلوبر روشا و نلسون پریرا دوس سانتوس این جنبش سینمای را آغاز کردند. شعار اصلی این فیلمسازان این بود: «یک دوربین در دست و یک ایده در ذهن». سینمای نوو، ماهیتی ضداستعماری داشت. در نهایت این جنبش سینمایی تا دهه هفتاد دوام آورد، یعنی زمانی که حکومت خونتاکه فیلمسازان این

تحلیل ادبی