اختصاصی

  • 9 فیلم مهم جشنواره لندن 2017

    شکل آب (The Shape of Water) برنده شیر طلایی جشنواره ونیز که تجربه حیرت انگیز دیگری است از گیلرمو دل تورو، فیلمساز مکزیکی که با فیلم "هزارتوی پن" شهره خاص و عام شد؛ ادامه همان دنیای دیوانه وار با داستانی باورنکردنی (عاشق شدن یک زن بر یک هیولا) که آنقدر شاعرانه و لطیف روایت می‌شود که همه باورش می‌کنیم و با شخصیت‌های فیل ...
  • مانیفست سینمایی لوئیس بونوئل

    1- در هیچ­ یک از هنرهای سنتی چنین شکاف عمیقی میان امکانات و واقعیات آنگونه که در سینما هست، وجود ندارد. فیلم­ها مستقیماً بر تماشاچی عمل می­ کنند؛ به او اشخاص و اشیاء عینی عرضه می­ کنند؛ به واسطه­ ی سکوت و تاریکی او را از جوِ روانیِ معمول جدا می­­ کنند. به همین خاطر سینما شاید بیش از هر هنر دیگری قا ...

  نمایشگاه نقاشی های سهیلا طیبی

روانکاوی و هنر

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.50 (1 رای)
پایکوبی در مراسم اختگیِ پدر نمادین: بازنمائی بدن مردانه در سینمای پدرو آلمادووار
    شاید برای کسی که چندان با سینمای « پدرو آلمادووار» آشنا نیست ، عبارت ِفیلمسازِ اسپانیائی پیش فرض‌هایی را مبنی بر وجود کلاژهای متنوعی از انواع صحنه‌های گاوبازی ، رقص فلامینگو، گیتارنوازی گروهی کنار آتش ، تصاویر باشکوه کلیساها و...در فیلم های این کارگردان به وجود آورد. انتظاری که به سادگی با تماشای اولین فیلم‌های آلمادووار نقش بر آب می شود. در مقابل به نظر می رسد آنچه جایگزین این صحنه‌های کل
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 5.00 (1 رای)
به نام پدر، به نام سرزمین: مالیخولیا در آثار آندره وایدا
    جنگ دوم جهانی پایان یک رویا بود. پایان ِرویای رستگاری ِروشنگری ، آن گونه که به تعبیر آدورنو جهان روشن شده بود اما از درخشش تابناک ِفاجعه. مصائب جنگ ، ناپایداری های اجتماعی و سیاسی ِپس از آن و ترومائی که به شکل زخمی درمان ناپذیر بر سوبژکتیویته انسان غربی وارد شده بود به اشکال مختلف در انواع بازنمائی های هنری – فرهنگی پس از جنگ نمود یافت. اگر در نئورئالیسم ِایتالیا ظهور این مساله وسواس و اصر
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.00 (5 رای)
نگاه می کند اما نمی بیند ...: دیالکتیک نگریستن و نگریسته شدن در تجربه سینمائی
  این پرسش که در تجربه سینمائی چه کسی است که حقیقتاً نگاه می‌کند پرسشی بنیادین است که حول دیالکتیک نگاه خیره (gaze) شکل گرفته است. اگر چه لکان در مقاله‌اش درباره‌ی مرحله آینه‌ای، نگاه خیره را به مثابه نگاه اربابانه در نظر می گیرد اما در ادامه آن را به گونه‌ای معرفی می‌کند که در آن اثری از اربابی و سروریِ ناظر وجود ندارد. همین مسأله است که مقاله دوران ساز لورا مالوی –سینمای روایی و لذت نگاه مردا
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.70 (5 رای)
خوانش رورشاخی از نمایشگاه «سایه» اثر مونا مطهریان، گالری جُرجانی
  اثر انتخاب شده از مجموعه آثار نمایشگاه انفرادی مونا مطهریان با نام سایه، واقع در گالری جُرجانی، 28 فروردین الی 7 اردیبهشت ماه 1394 به نمایش گذاشته شده است. هنرمند با استفاده از ریختن رنگ و پاشیدن آن به روی سطح بوم به شکل‌های مد نظرش رسیده که به نوعی می‌توان آن را شبیه به آزمون روان‌کاوی و فرافکن هرمن رورشاخ معروف به تست رورشاخ دانست. در سال ۱۹۲۰ هرمان رورشاخ، روان‌پزشک سوییسی پس از مطالعه و آ
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 5.00 (1 رای)
از نگاه تصویری تا نگاه خیرة واقعی
ضرورت نظریه لکانی فیلم زمانی که نظریه پردازان  فیلم دهة هفتاد  برای اولین بار به اندیشة ژاک لکان توجه کردند تا بر درک‌شان از سینما بیافزایند، تمرکزشان محدود بود. چون خود  لکان هرگز در بارة فیلم نظریه‌پردازی نکرد، نظریه پردازان  به حوزه‌ای از اندیشة او توجه کردند که  به نظر می‌رسید آسان‌تر از همه به تجربة سینمایی منتقل شود. آن‌ها تقریبا، تنها به مقاله‌ای استناد کردند که  «مرحلة آینه‌ای به عنوا
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 5.00 (1 رای)
دیاگرام L شکل لاکان و پارادایم ِسرگیجه هیچکاک
  در اواخر دهه 1950 لاکان تصمیم می­گیرد تا نظریات روانکاوی خود را به کمک نمودارهایی بیان کند. او یک منطق جبری ِنظام­مند را گسترش داده و در آن از نمادهایی برای دیگری بزرگ، سوژه و... استفاده می­کند. نمودار اول، نمودار L نام دارد زیرا بسیار شبیه حرف بزرگ یونانی ِلامبدا (lambda) است.   ادامه مطلب: دیاگرام L شکل لاکان و پارادایم ِسرگیجه هیچکاک اضافه کردن دیدگاه جدید

تحلیل سینما

تحلیل ادبی