اختصاصی

  • لحظه شماری برای آغاز جشنواره فیلم ونیز 2017

    هفتاد و چهارمین دوره جشنواره فیلم ونیز با ۲۲ فیلم در بخش اصلی از ۳۰ اوت تا ۹ سپتامبر برگزار می‌شود. در این دوره، سینمای ایران در بخش‌های جانبی ونیز از جمله در «روزهای مؤلفان» و در بخش «افق‌ها» حضور برجسته‌ای دارد. تازه‌ترین فیلم شیرین نشاط، هنرمند و سینماگر ایرانی در بخش «روزهای مؤلفان» به نمایش درمی‌آید. ...

بانویی از اسلو

خوانش تک نگاره

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 0.00 (0 رای)
ویلیام ترنر؛ آشوب / خوانش تصویر؛ شماره‌ی بیست و چهارم
    در اواخر قرن هجدهم وقتی نهضت رمانتیسم سرتاسر خاک اروپا را با شعر و رمان گره میزد. بازنمایی طبیعت سر از خاکستر ابتذال بلند کرد و بر قامت خویش استوار ایستاد. تصویر چشم انداز به دست نقاشان بزرگ ، طبیعت را عظمت و شکوهی دوباره می‌بخشید و رابطه سوژه با جهان به میانجی این بازنمایی بازتعریف می‌شد. سوژه ای که در پیشگاه طبیعت دانایی را با احساس گره می‌زد. حیرت می‌کرد و در اندیشه ای ژرف هستی را ستایش
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.50 (1 رای)
کف سابان؛ گوستاو کایبوت / خوانش تصویر؛ شماره بیست و سوم
    نقاشان امپرسیونیست سوژه را از میان خانه‌های روستایی و مناظر زیبای طبیعی انتخاب می‌کردند. دوران اوج این سبک در فرانسه درست زمانی بود که کایبوت جوان به آپارتمان جدیدش نقل مکان می‌کرد. کایبوت به یاد دارد که بر آستانه‌ی در ایستاده بود و به کف سابانی که کف آپارتمان جدید او را می‌سابیدند، نگاه می‌کرد. نور خورشید دل پنجره را شکافته بود و تن عریان کارگرها زیر نور می‌درخشید. ادامه مطلب: کف سابان؛
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.50 (1 رای)
کاراواجو؛ سوژه حقیقت / خوانش تصویر؛ شماره‌ی بیست و دوم
      " بگذار زخمت را لمس کنم تا ایمانم جاری شود"   کاراواجو نقاش بزرگ همه‌ی دوران در شاهکارش " توماس شکاک" این روایت مکاشفه را تصویر کرده است او زمینه را سیاه کرده تا بدن مسیح از تعین تاریخ رها شود و با امر نامتناهی گره بخورد. بدنی که سوژه حقیقت است و مرگ را به زانو انداخته. فیگوری یگانه که رخداد را ممکن کرده همان بدنی که پولُس رسول ایمان به آن را تنها راه رستگاری می‌دانست: هر کس به رستاخی
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 5.00 (1 رای)
جرج توکر؛ مترو / خوانش تصویر؛ شماره‌ی بیست و یکم
      «در آن روزها برخلاف امروز، جهان آیینه ها و جهان انسان‌ها جدا از هم نبودند» (بورخس-جانور آیینه‌ها)جرج توکر نقاش آمریکایی، هم‌عصر رئالیسم جادویی است. دورانی که هنرمندان با بازگشت به جهان فیگورال، انتزاع را از بوم‌ها حذف کردند. آنان با بازنمایی واقعیت با نزدیک شدن به امر ابژکتیو، جهان تصور را بازآفرینی می‌کردند. ادامه مطلب: جرج توکر؛ مترو / خوانش تصویر؛ شماره‌ی بیست و یکم اضافه کردن دیدگاه
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.50 (1 رای)
ایلیا رپین؛ قایق کشانِ ولگا / خوانش تصویر؛ شماره بیستم
  ایلیا رپین نقاش دو قرن است. نقاش سال‌های بد و صفحات سیاه تاریخ، صفحاتی که آبستن رنج های بزرگ بودند و پرسپکتیو آینده، چشم اندازی خالی بود.  سال‌هایی برای برهوت و باروت و امیدی که در میان دود و سرب با نامیدی این‌همان می‌شد. امید و آینده مازادی را درون خود حمل می‌کردند که جز به میانجی توتولوژی با ناامیدی نسبت نداشتند. گزاره‌هایی که یکی پس از دیگری در خون خود طعم گس مرگ را می‌چیشدند. ادامه مطلب:
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.50 (1 رای)
گوستاو کلیمت؛ ماده-صورت / خوانش تصویر؛ شماره ی نوزدهم
  در فلسفه ارسطو رابطه‌ی ماده و صورت، رابطه‌ای درونی است و هستی شناسی آن‌ها در هم گره خورده است. هرصورتی ماده‌ای دارد و هیچ ماده‌ای بی‌صورت نیست. بسط ایده ارسطو در نقاشی‌های گوستاوکلیمت این رابطه را به رابطه‌ی ماده -موضوع پیوند می‌دهد و این پرسش را پیش می‌کشد که اهمیت ماده در نقاشی چیست؟ و موضوع تا چه اندازه مرزهای معناییش را بر ماده استوار می‌کند؟ ادامه مطلب: گوستاو کلیمت؛ ماده-صورت / خوانش ت
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 5.00 (1 رای)
هانس هولباین؛ ایمان / خوانش تصویر؛ شماره هجدهم
افلاطون آنچنان بنای عظیمی از ایده بنا کرد که سایه‌اش تا جهان هست، گسترده است. عالم مُثُل، عالم ایده‌ها است و جهان ما عالم سایه‌ها. فیلسوفان مسیحی، لوگوس را ازلی می‌دانستند و ابد . لوگوس مکانی بود برای ایده‌های افلاطونی و در ازل جهان و هستی از آن جاری شده بود.  لوگوس عاقبت در بدن مسیح زمینی شد. بدن دیگر یک کالبد نیست تجسد لوگوس است. بدنی برای نیروی کیهانی است. بدنی که آغاز جهان را در خود جای داده
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.50 (1 رای)
 انریکو روبوستی؛ نگاه خیره/ خوانش تصویر، شماره‌ی هفدهم
    رومیان باستان بر روی طاق های نصرت پیکره هایی با جزئیات فراوان می‌گذاشتند.‌‌ پیکره‌هایی که تنها از آسمان می‌شد آن‌ها را دید. اما این پیکره‌ها، این ابژه هنرها برای چه نگاهی خلق شده اند؟ادامه مطلب: انریکو روبوستی؛ نگاه خیره/ خوانش تصویر، شماره‌ی هفدهم اضافه کردن دیدگاه جدید

تحلیل ادبی