اختصاصی

انگل

آخرین مقالات تحلیلی

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 5.00 (2 رای)
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
اثر هنری در چشم‌انداز جامعه‌ی باز
در سال 1958 ، نمایشگاه ایو کلاین، هنرمند نئودادای فرانسوی در پاریس برگزار شد. کل نمایشگاه یک سالن خالی بود که در آن نه تنها هیچ چیزی که حتی در رادیکال‌ترین تفاسیر به عنوان اثر هنری محسوب شود، وجود نداشت، بلکه هیچ چیزی هم وجود نداشت. یک سالن خالی با دیوارهای یکدست سفید شده و یک دربان برای مشایعت تماشاگران. یک نمایشگاه جنجالی که گشوده‌ترین چشم‌اندازهای مدرنیستی هم آن را در بهترین حالت یک شیادی هنر
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 3.25 (2 رای)
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 انبساطِ لوکیـشن
  یک هتل ( یا مهمان‌خانه ) چه نوع مکانی است؟ یک هتل ( یا مهمان‌خانه ) در شهری که شهر اجدادی/پدری‌مان نیست و نه حتی شهر اجدادی/مادری‌مان، چه نوع مکانی است؟ ادامه مطلب: انبساطِ لوکیـشن اضافه کردن دیدگاه جدید
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.75 (4 رای)
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
مسئله‌ی اشیای تقویت شده در فیلم گنگستری | به بهانه‌ ژان پیر ملویل
    بدیهی ترین پیش‌فرض‌های ما از مفهومی به نام ژانر در سینما از آن به عنوان شیوه ای برای سازمان‌دهی فیلم‌ها مطابق با الگوهای شناخته شده خبر می‌دهد. ژانر در در این معنا هم‌چون آن چارچوب ایدئولوژیکی است که مجموعه‌ای از قراردادهای ژنریک، آن هم برای بیان شدن به زبان تصویر را در خود جای داده است. اما فارغ از نقش گفتمان‌های نهادی خاصی که با ورود به درون ساختارهای ژنریک سعی می‌کنند تا کلیات آن‌ها را
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 0.00 (0 رای)
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
چشم‌ها و آینه‌ها
«زندان گود است. سنگی است. شکل آن، شکل نیم‌کره‌ای تقریباً کامل است؛ کف زندان که آن هم از سنگ است، نیم‌کره را کمی پیش از رسیدن به بزرگ‌ترین دایره متوقف می‌کند. دیواری از وسط آن‌را نصف می‌کند. دیوار بسیار بلند است اما به قسمت فوقانی گنبد نمی‌رسد». ادامه مطلب: چشم‌ها و آینه‌ها اضافه کردن دیدگاه جدید
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.75 (2 رای)
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 سرگذشتِ ماشینِ میل‌ورزِ تراژیک
  1.نیرو و انگیزه این نوشته، نقد یا تفسیرِ صِرف یک فیلم نیست؛ بلکه گره‌زدن میل-آگاهی‌هایِ فیلم، تماشاگر و نویسنده این نوشته به یکدیگر است. همراهی است با یک متن-جهان. فیلم آبی، گرم‌ترین رنگ‌هاست، بیش از آن که فیلمی درباره همجنس‌گراها باشد، فیلمی درباره فاعل گرایش‌ورز است. بیش از آن که فیلمی درباره همجنس‌گرایی باشد، درباره گرایش است. نیز نه درباره میل جنسی، که درباره میل و عشق. فیلمی، در مرز روان
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.75 (4 رای)
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
به سوی خلق بدن سیاسی | سه خوانش از فرن هربلو
  استوارت هال [1] در مقاله‌ی رمزگذاری/رمزگشایی-که مربوط است به بررسی نقش مخاطبان در تولید معنا-بر این باور است که تصاویر را نخست تولیدکننده‌ی تصویر رمزگذاری می‌کند و سپس بیننده‌ی همان تصویر آن‌ها را رمزگشایی می‌کند. در این فرآیند انتقال معنا تنها زمانی هم صورت می‌گیرد که رمزگذاران و رمزگشایان در چارچوب حیات فرهنگی خود از نظام‌ نشانه و نمادهای هماهنگی بهره بگیرند. ادامه مطلب: به سوی خلق بدن سیا
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 5.00 (1 رای)
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
کتاب بورخس
      این متن ترجمه‌ی بخش کوچکی است از رساله‌ی «کتاب الکتابت» اثر ابن حقّان بخاری فیلسوف اندلسی قرن پنجم. از آن‌جا که کتاب در عین ایجاز نوشته شده، مترجم سعی کرده به مناسبت حال متن، تفاسیر و تحشیه‌هایی بر آن بیفزاید. بیشتر تفسیرها - که در پرانتز آورده‌شده‌اند – جستجوی شرحی است برای متن اصلی، بر مبنای متون خورخه لوییس بورخس، نویسنده‌ی دیگری از فرهنگ اسپانیایی‌زبان، که مانند ابن حقّان، خود را با

تحلیل سینما

بانک اطلاعات هنری